و من هرگز نمی‌گویم دوستت دارم.

… تجربه زیستنِ زندگی‌های گوناگون از چشم یک فرد. کسی که لحظه‌های بودن را در زندگی می‌جوید. زوایای روزها را سخت می‌کاود. تجربه زیستن در اتاقی تاریک و تنها. خانه‌ای بزرگ و پرجمعیت در نیمه‌های شبی، وقتی همه خوابند. تجربه اولین‌ها. اولین معاشقه. اولین پک‌های سیگار. اولین جرعه‌های فراموشی. تجربه درد و رنج. شادی و خوشی. زیستن اولین‌ها تا لحظه‌های آخر. انتها. انتهای یک بوسه. انتهای یک معاشقه. انتهای یک جدل و مرافعه. انتهای یک عشق. مرور همه‌ی استمرارها. مرور خاطراتِ لحظه‌های روزها. جرعه‌ای قهوه، پلکی و گذر همه‌ی چیزهایی که بر پیکره‌ی ذهن باقی مانده. همه‌ی نقش‌ها و زخم‌ها. گذر از یک زندگی و انتظار برای زندگیِ دیگری. جستجوی خاطراتِ از دست رفته و رؤیاهای نرسیده. نقش بازی کردن در قالب یک دروغ و پنهان کردن حقیقت در پستوی خانه. راست بودن و نقاب از چهره انداختن. ثانیه‌هایی که می‌گذرد و باری که بر دوش می‌گذارد…

… و تحمل کردن سبکیِ تمام‌نشدنی هستی…

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s